Liefdesverdriet is zoals het woord al zegt, het verdriet om de liefde.
Meestal komt liefdesverdriet voor tijdens de puberteit.
In deze periode word ik voor de eerste keer verliefd.
Als ik liefdesverdriet heb, sluit ik me af van andere mensen.
Ik heb dan zo veel verdriet dat ik er niet over kan of wil praten.
Liefdesverdriet in de puberteit duurt niet heel lang.
Ik kan snel weer verliefd worden op iemand anders.

Liefdesverdriet kan om verschillende redenen plaatsvinden.
Het kan zijn dat ik verliefd ben op iemand die niet verliefd is op mij.
Ook kan het zo zijn dat ik verkering had, maar dat de ander de verkering heeft uitgemaakt.
Verdriet hebben is niet fijn, maar het zet je wel aan het denken.
Bijvoorbeeld als ik veel ruzie had met degene met wie ik verkering had, en dat de reden is waarom de ander het heeft uitgemaakt.
Ik kan me dan achteraf afvragen of wij wel goed bij elkaar pasten.

Het verdriet zal kort na het uitmaken overheersen, maar door na te denken, besef ik dan dat het beter is dat de verkering uit is.
Het is ook moeilijk als ik liefdesverdriet heb, omdat mijn liefde niet wordt beantwoord.
Als ik bijvoorbeeld heel erg verliefd ben op een jongen of meisje, maar deze persoon wil geen verkering met mij hebben.
Ik weet dan dat de ander niet verliefd is op mij, maar toch blijf ik steeds aan hem of haar denken.
Als die persoon dan verkering met een ander krijgt, voel ik me gekwetst.

De beste oplossing voor liefdesverdriet is er niet.
Iedereen gaat er anders mee om en liefdesverdriet voelt ook voor iedereen anders.
Ik probeer te praten over mijn liefdesverdriet met de voor mij vertrouwde personen.
Als ik niet begrijp waarom mijn verkering uitgaat, kan ik ook om uitleg vragen.